دانشمندان رایانه مؤسسه فناوری ماساچوست به ایجاد شیوهای پرداختهاند که به طور قابل توجهی تصاویر سایهدار از محل وقوع جرم را ارتقا بخشیده و جزئیات بیشتری را از آنها نمایان میکند.به گزارش ایسنا، نور تابیده شده از بیرون پنجره معمولا منجر به ایجاد سایههایی در دیوار مجاور میشود که در حقیقت تصاویری از دنیای بیرون بوده و پنجره مانند یک روزنه کیفیت پایین بر روی دوربین عمل میکند.آنتونیو تورالبا و ویلیام فریمن در شیوه جدید خود به ارتقای این تصاویر پرداختهاند تا بتوان دنیای بیرون پنجره را از روی طرحهای نور روی دیوار استنباط کرد. این کار در شناسایی محلهای نگهداری گروگانها از روی تصاویر ارسالی توسط گروگانگیران کاربرد دارد.یک اتاقک تاریک در حقیقت یک جعبه تاریک با یک سوراخ ریز بوده که تعداد پرتوهای نور عبوری از میان آن را محدود میکند. این تاریک خانه به تولید یک تصویر معکوس در سوی دیگر جعبه میپردازد که شفافیت و روشنی تصویر به اندازه سوراخ و جعبه بستگی دارد.سوراخهای بزرگ مانند پنجرههای بزرگ به نور بیشتری اجاره عبور داده که در پی همپوشانی پرتوهای نوری بالا و پایین صحنه بیرونی بر روی دیوار داخلی منجر به تیره شدن تصویر میشود. یک سوراخ کوچکتر باعث رفع این ایراد خواهد شد.
اتاقهای ساخته شده با این هدف موسوم به تاریکخانه، پس از قرون وسطی بر این اصل کار کرده اما شیوه این محققان برای هر اتاق دارای پنجره کاربرد دارد. این شیوه به دو تصویر یا فیلم از یک صحنه سایهدار بر روی دیوار نیاز دارد، با این تفاوت که باید یکی از آنها از یک جسم اضافی در برابر پنجره برخودار باشد که نور را تا حدی محدود کند.نرمافزاری که از طریق ریاضیات شدت نور یکی از تصاویر از دیگری را کاهش میدهد، میزان پرتو نور متوقف شده توسط جسم را باقی میگذارد. دانستن این که کدام نور متوقف شده، به سیستم این توانایی را داده که وانمود کند این نوری است که توسط یک سوراخ در یک تاریکخانه وارد شده و تصویر بسیار واضحتر است. اگرچه این تصویر به وضوح آنچه توسط یک تاریکخانه واقعی ایجاد شده، نبوده اما یک دستاورد قابل توجه بر روی پنجرههای باز محسوب میشود.برگرداندن تصویر و تنظیم آن برای زاویه دیوار به ارائه یک تصویر تخمینی از جهان بیرون پرداخته که برای شناسایی طرح ساختمان یا وجود یک فرد یا جسم در نزدیکی پنجره کافی خواهد بود.
نشریه پنجره ایرانیان، سال پنجم ، شماره 59 ، شهریورماه 1391